درمان و مداخلات برای سکته مغزی

در مسیر بیمارستان
تماس با اورژانس برای آمبولانس به این معنی است که کادر پزشکی می‌توانند درمان و مداخلات  نجات‌بخش برای سکته مغزی را در مسیر اورژانس آغاز کنند.

به بیمارستان رانندگی نکنید یا اجازه ندهید شخص دیگری شما را برساند و در اولین لحظه سکته مغزی با اورژانس تماس بگیرید. کلید درمان و بهبودی سکته مغزی، رسیدن سریع به بیمارستان است.

بیماران سکته مغزی که با آمبولانس به بیمارستان منتقل می‌شوند، ممکن است سریع‌تر از افرادی که با آمبولانس نمی‌رسند، تشخیص داده شده و تحت درمان قرار گیرند و این به این دلیل است که درمان اورژانسی در مسیر بیمارستان آغاز می‌شود. کارکنان اورژانس ممکن است شما را به یک مرکز تخصصی سکته مغزی ببرند تا مطمئن شوند که سریع‌ترین تشخیص و درمان و مداخلات برای سکته مغزی  را دریافت می‌کنید.

کارکنان اورژانس همچنین اطلاعات ارزشمندی را جمع‌آوری می‌کنند که راهنمای درمان است و قبل از رسیدن شما به اورژانس، کادر پزشکی بیمارستان را مطلع می‌کنند و به آنها زمان می‌دهند تا آماده شوند.

درمان و مداخلات سکته مغزی در بیمارستان

در بیمارستان، متخصصان سلامت در مورد سابقه پزشکی شما و زمان شروع علائمتان سوال خواهند کرد.

اسکن مغز نشان می‌دهد که چه نوع سکته مغزی داشته‌اید. همچنین ممکن است توسط یک متخصص مغز و اعصاب که اختلالات مغزی را درمان می‌کند، یک جراح مغز و اعصاب که جراحی مغز انجام می‌دهد، یا یک متخصص در زمینه‌های دیگر پزشکی ویزیت شوید.

درمان سکته مغزی ایسکمیک

اگر ظرف ۳ ساعت از اولین علائم سکته مغزی ایسکمیک به بیمارستان برسید، ممکن است نوعی دارو به نام ترومبولیتیک (داروی “حل کننده لخته خون”) برای تجزیه لخته‌های خون دریافت کنید. فعال کننده پلاسمینوژن بافتی (tPA) یک ترومبولیتیک است.

tPA شانس بهبودی از سکته مغزی را افزایش می‌دهد. مطالعات نشان می‌دهد بیمارانی که دچار سکته مغزی ایسکمیک شده‌اند و tPA دریافت می‌کنند، احتمال بیشتری دارد که به طور کامل بهبود یابند یا نسبت به بیمارانی که این دارو را دریافت نمی‌کنند، ناتوانی کمتری داشته باشند. بیمارانی که با tPA درمان می‌شوند، همچنین کمتر به مراقبت طولانی مدت در خانه نیاز دارند.

تشخیص علائم و نشانه‌ها و مراجعه فوری به پزشک برای جلوگیری از ناتوانی یا مرگ ناشی از سکته مغزی ضروری است.

پزشکان همچنین ممکن است سکته مغزی ایسکمیک را با داروهای دیگری مانند رقیق‌کننده‌های خون و همچنین جراحی برای برداشتن لخته درمان کنند.

سکته مغزی ایسکمیک

بیشتر سکته‌های مغزی، سکته مغزی ایسکمیک هستند.سکته مغزی ایسکمیک زمانی رخ می‌دهد که لخته‌های خون یا ذرات دیگر رگ‌های خونی مغز را مسدود می‌کنند.

رسوبات چربی به نام پلاک نیز می‌توانند در رگ‌های خونی ایجاد شوند و باعث انسداد شوند.

درمان و مداخلات برای سکته مغزی هموراژیک

ممکن است برای متوقف کردن خونریزی ناشی از سکته مغزی هموراژیک و نجات بافت مغز، به داروها، جراحی یا روش‌های دیگری نیاز باشد. به عنوان مثال:

روش‌های اندوواسکولار: روش‌های اندوواسکولار که می‌توانند به ترمیم یک نقطه ضعیف یا پارگی در رگ خونی کمک کنند، ممکن است برای درمان برخی از سکته‌های مغزی هموراژیک استفاده شوند. درباره این روش بیشتر بدانید.

 جراحی: سکته‌های مغزی هموراژیک ممکن است با جراحی درمان شوند. اگر خونریزی ناشی از پارگی آنوریسم باشد، ممکن است یک گیره فلزی برای جلوگیری از خونریزی قرار داده شود.

سکته مغزی هموراژیک چیست؟

سکته مغزی هموراژیک زمانی اتفاق می‌افتد که یک شریان در مغز خون نشت می‌کند یا پاره می‌شود (باز می‌شود). خون نشت کرده فشار زیادی به سلول‌های مغزی وارد می‌کند که به آنها آسیب می‌رساند.

فشار خون بالا و آنوریسم‌ها – برآمدگی‌های بادکنک مانند در شریانی که می‌توانند کشیده و پاره شوند – نمونه‌هایی از شرایطی هستند که می‌توانند باعث سکته مغزی هموراژیک شوند.

بعد از درمان و مداخلات برای سکته مغزی ، چه اتفاقی می‌افتد؟

اگر سکته مغزی داشته‌اید، در معرض خطر بالای سکته مغزی دیگری هستید.

از هر 4 نفر بازمانده از سکته مغزی، 1 نفر در عرض 5 سال دچار سکته مغزی دیگری می‌شود.

خطر سکته مغزی در عرض 90 روز پس از حمله ایسکمیک گذرا (TIA) ممکن است تا 17٪ باشد، که بیشترین خطر در هفته اول است.

پزشک شما ممکن است به شما دارو بدهد یا از شما بخواهد رژیم غذایی، ورزش یا سایر عادات سبک زندگی سالم را تغییر دهید. جراحی نیز ممکن است در برخی موارد مفید باشد. به همین دلیل درمان علل زمینه‌ای سکته مغزی مهم است.

پیشگیری از سکته مغزی

اگر سکته مغزی داشته‌اید، در معرض خطر بالای سکته مغزی دیگری هستید. به همین دلیل درمان علل اصلی سکته مغزی موارد زیر می باشد:

بیماری قلبی

فشار خون بالا

فیبریلاسیون دهلیزی (ضربان قلب سریع و نامنظم)

کلسترول بالا

دیابت

شما و تیم پزشکی می‌توانید برای پیشگیری یا درمان بیماری‌هایی که منجر به سکته مغزی می‌شوند، با هم همکاری کنید. برنامه درمانی خود را مرتباً در میان بگذارید و لیستی از سوالات خود را به ویزیت هایتان بیاورید. برنامه درمانی شما شامل دارو یا جراحی و تغییرات سبک زندگی برای کاهش خطر سکته مغزی مجدد خواهد بود. حتماً داروهای خود را طبق دستور مصرف کنید و دستورالعمل‌های پزشک خود را دنبال کنید.

پس از سکته مغزی چه انتظاری باید داشت؟

اگر دچار سکته مغزی شده‌اید، می‌توانید در بازیابی استقلال خود پیشرفت زیادی داشته باشید. با این حال، برخی از مشکلات ممکن است ادامه داشته باشند که شامل موارد زیر می باشد:

فلج (عدم توانایی در حرکت برخی از قسمت‌های بدن)، ضعف یا هر دو در یک طرف بدن. مشکل در تفکر، آگاهی، توجه، یادگیری، قضاوت و حافظه

مشکل در درک یا شکل‌گیری گفتار

مشکل در کنترل یا ابراز احساسات

بی‌حسی یا احساسات عجیب

درد در دست‌ها و پاها که با حرکت و تغییرات دما بدتر می‌شود

مشکل در جویدن و بلع

مشکل در کنترل مثانه و روده

افسردگی

شما و تیم مراقبت‌های بهداشتی‌تان می‌توانید در مورد آنچه که پس از سکته مغزی انتظار دارید صحبت کنید. تیم مراقبت‌های بهداشتی شما برای جلوگیری از سکته‌های مغزی بیشتر با شما همکاری خواهد کرد.

توانبخشی سکته مغزی چیست؟

توانبخشی سکته مغزی یکی از مهم ترین درمان و مداخلات برای سکته مغزی می باشد که می‌تواند شامل کار با گفتاردرمانگران، فیزیوتراپیست‌ها و کاردرمانگران باشد.

گفتاردرمانی سکته مغزی به افرادی که در تولید یا درک گفتار مشکل دارند کمک می‌کند.

فیزیوتراپی سکته مغزی از تمریناتی برای کمک به شما در یادگیری مجدد مهارت‌های حرکتی و هماهنگی که ممکن است به دلیل سکته مغزی از دست داده باشید، استفاده می‌کند.

کاردرمانی سکته مغزی بر بهبود فعالیت‌های روزانه مانند خوردن، آشامیدن، لباس پوشیدن، حمام کردن، خواندن و نوشتن تمرکز دارد.